omermuminmunis

  Aldatıldın. Yalan ihbarların sunağına kurban edildin. Siyah bir el itti seni. Kör kalabalığın ayakları altında kaldın. Kirli gömleğini üzerinden sıyırır gibi bütün varlığını soydular hayatından. Adın, adresin, kimliğin, kişiliğin, hakların, hatıraların yok edildi. Ölü değildin ama hiç yaşamamış gibiydin artık. Sırtında yaşamak ağrısıyla, durmadan yükselen duvarlar arasına kapattılar çıldırtmak için. Gazetelerin üçüncü sayfalarında geçen cinnet haberlerini özenle derleyip sundular sana. Kim olsa dayanamazdı. Yenildin.   Yaşın otuz dört. Yenilmekle yanılmak arasında tecrübe etmediğin tek bir acemilik kalmadı, bravo!   Kalabalık sağırdı fakat sen her seferinde anlayacaklarını düşündün, yanıldın. Anlatmak için konuşmak yeter zannettin, yanıldın. Sustuğunda kırgınlığının fark edileceğini ümit ediyordun, yanıldın. Anlamak istedikleri ne ise onu anlayacaklardı, öyle oldu. Hevesle başladığın bir cümlenin sonunu getirmeden keseceklerdi sözünü, öyle oldu. Sessizliğin kırgınlı...