Kayıtlar

Nisan, 2024 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

ÖLMEDEN ÖNCE EFSUN’A SÖYLEYEMEDİKLERİM…

Resim
  Gözlerime astığın bir ölünün bakışlarıdır Efsun. Hayatın anlamını yitirdiğin yerde, elimde bir buket gül var, bekliyorum. Saat sabah 9:45. Düzensiz uykular, baş ağrıları. Yaşamaya olan hevesimi kaybetmişim çoktan. Ha tasarlanmamış intihar, ha yazılmamış şiir. Başarısız girişimlerden ibaretim, bilmiyorsun. Boyumu aşar güzelliğin, sen sevme beni. Turkuaz renkli duvarlara başımı vuruyorum, amaç sadece unutmak bıkkınlığımı. Bütün sofralardan aç kalkıyorum. Mağaralarda adım konu oluyor entellektüel tartışmalara. Görmek istediğim ne kaldı senden başka. Ama bak hep yanlış kemanlar çalınıyor kulaklarımda. Çıldırmış senfoni, bu son şarkısı öpücüğün. Saat sabah 10:07. Gözlerimde gömmeyi unuttuğum bir melankoli. Aldırma, yürü sen. Bütün yollar ayaklarına çıkar, ikilik yok inan. Gözlerimi al en iyisi, sevme beni. Gördüklerimi körlüğe saydılar diyorum, anla. Benim asıl karın ağrım yazıp yazıp kustuğum bu bomboş satırlar. Uzaktasın ya, öyle yazıyorum boş boş. Saat 11:21. Bir anlamı yok bunun...